AMERİKAN HAMAMBÖCEĞİ ( PERİPLANETA AMERİCANA )
Amerikan Hamamböceği: Ortalama 2-3 cm uzunluğundadır.Kanatlı kırmızımsı kahverenginde en büyük hamam böceği türüdür.Bu hamamböceği türü insanların yediği yemediği her şeyi yiyebilme özelliğine sahiptirler.15 ay ömürleri vardır.Nemli,sıcak ve pis mekanları severler.Evlerde en çok mutfak ve banyolarda bu haşere türüne daha çok rastlanır.Karanlığı severler.
Bu haşere türü çeşitli şekillerde yaşadığımız mekana girebilirler.Bir hamamböceğinin yaşadığımız mekana girmesi yüzlercesinin girmesi anlamındadır.Üreme sürekli devam eder ve kısa bir zaman sonra evimizi istila ederler.Bu böcekler oldukça dirençlidirler.Bilinçsizce,gelişigüzel yapılan bir ilaçlama bu böcekleri ortadan kaldırmaya yetmeyebilir.Bu haşerenin bireysel mücadelesi oldukça zordur.Bireysel mücadele ve satın alınan çeşitli ürünler ile yapılan kısmi mücadele başarılı olmadığı gibi zaman ve ekonomik kayba da yol açar.Aynı zamanda bu süre zarfında üremeleri de artar.bu haşere türü ile etkin bir mücadele,uygun ilaç ve periyodik uygulama gerekir.

ORYANTAL HAMAMBÖCEĞİ ( BLATTA ORİENTALİS )
Oval biçimli,parlak siyah ve çok koyu kahverengindedirler.Çoğalmaları ise periplaneta americana gibidir.25-30 mm. boyundadırlar.Erkeklerin kısa kanatları işlevsel olup dişilerin ise körelmiştir.Anavatanları Asya olup buradan tüm dünyaya yayılmıştırlar. Erkeklerinin iki kahverengi kanadı vardır.Dişileri oval erkekler ise daha ince yapıdadır.Halk arasında KARA FATMA diye de tabir edilirler.Bu haşere türleri bodrum,bina boşlukları,lağımlarda ve ev içlerinde yuvalarını yaparlar.Ömürleri 6 ay kadardır.Her türlü gıda ve organik maddeyi yeme özelliğine sahiptirler.Her türlü pisliği,mikrobu taşırlar ve bulaştırırlar.Bu böcekler gıda,su ve sıcağa duydukları ihtiyaçtan dolayı insanların yaşadığı her alanda görülürler.Özellikle evlerde ilk yerleşecekleri mekanlar mutfak ve banyolardır.Bu haşere türü zamanın büyük bir bölümünü yuvalarında geçirir.Karanlığı severler bu nedenle geceleri ortaya çıkarlar.Dirençlidirler.Bilinçsizce yapılan amatör mücadelede ilaçlara karşı çok çabuk direnç kazanırlar.Bu böcekler gıda zehirlenmeleri,verem,hepatit,astım gibi hastalıkların mikroplarını taşır ve bulaştırırlar.

TESPİH BÖCEKLERİ ( ISOPODA )
Bodrumlarda ağaç kabukları altında rutubetli yerlerde yaşar,   tebih böceği kendisini küre şekline getirebilir.Uzunluğu 2 cm kadardır.Rutubetli ve sebze artığı olan her türlü yerde yaşar,tesbih böceği  mahzen çatı ve bodrum gibi yerleri severler. Saksı bitkilerine zarar verirler

KARASİNEK
Bu zararlılar ev sineği (musca domestica) olarak bilinirler.Diptera (çift kanatlılar ) muscidae ailesindendirler. Yerleşim yerlerinde ve hemen hemen her yerinde bulunurlar.Çöpler ve çürümekte olan organik atıklarla beslenirler.Ağız yapıları sokma-ısırma niteliği taşımadığı için yalayıcı-emici özellikte gelişmiştir.Bu nedenle insan ve memelileri sokmamakla birlikte bacakları ve vücutları aracılığı ile binlerce hatta milyonlarca zararlı madde ve mikroorganizmayı insanların yiyecek içeceklerine bulaştırmak suretiyle birçok hastalığın taşınmasında önemli rol oynarlar kara sinek ,tahta kurusu,akrep,hamam böceği,bit pire gibi ilaca dayanıklı değildir.

TATARCIKLAR
Diptera (çift kanatlılar) takımının "phlebotamidae" ailesindendirler.Tüm sıcak ülkeler ve Akdeniz ikliminde bol miktarda bulunurlar sadece dişi cinslerinin kan emdiği bu sineklerin erişkinleri sivrisineği andırırlar.İyi uçucu olmadıklarından dolayı üredikleri alandan fazla uzaklaşamazlar.Çoğunlukla gündüzleri kuytu yerlerde saklanarak geceleri ortaya çıkar ve soktukları yerde şiddetli ağrı,kızarma ve kaşıntıya neden olurlar.Tatarcıkların dişileri genelde birkez yumurtlar ve ölürler.Ancak bu evrimi birkaç kez yenileyeni de vardır.Yumurta ve larvalar ya sulu organik atıklarda yada bataklılarda gelişirler.Şark çıbanı,kala-azar ve tatarcık humması gibi hastalıkların insanlara taşınmasında aktif rol oynarlar.

SİVRİSİNEK (CULEX)
Bu cins sivrisinekler "Virüs Ansefaliti" ve sıcak bölgelerde görülen "filariasis" hastalıklarının taşıyıcılarıdır. sivrisinekİstirahat halindeyken gövdeleri dinlenme yüzeyine paralel ,hortumları aşağı yönde eğiktir.Kanatları tek renktir.Temiz yada kirli tüm tatlı sulara yumurta bırakırlar.Yumurtalar kümeler halinde yüzerler.Larvaları su yüzeyinde 45 derecelik bir açı ile baş aşağı olarak asılırlar.Yaşam siklusları 10-14 gündür sivri sineler ısla nemli ortamı severler sivri sinekler genelde toplu olarak görülürler.

SİVRİSİNEK ( ANOPHELES)
Sıtma (Malaria) sivrisineği olarak da tanınan bu zararlılar istirahat halinde iken gövdeleri ve hortumları aynı düz çizgi üzerinde ancak dinlenme düzeyine değişebilen açılarda eğik olarak dururlar.Kanatları beneklidir. Sivri sinekYumurtalarını bitki örtüsü ve atık bakımından zengin sulara tek tek bırakırlar. Sivri sinekler Larvaları su düzeyine paralel dururlar.Yaşam siklusları 18 günden başlar ve ortamın sıcaklığına bağlı olarak haftalarca sürebilir.

SİVRİSİNEK (AEDES)
Bu cinsler sarı hummat (Yellow Fever),deng ve ansefalit hastalıklarının taşıyıcılarıdır.İstirahat halindeyken gövdeleri dinlenme düzeyine paralel,hortumları eğik durumdadır.Culex cinsinden göğüslerindeki gümüş rengi pullar ve karın uçlarındaki dikenli solunum deliği ile ayrılırlar.Ayrıca dişilerinde kuyruk duyargası bulunur.Yumurtalarını yağmur birikimlerine veya tuzlu su içeren bataklıklara bırakırlar.Bu yumurtalar diğer cinslerden farklı olarak kuraklığa uzun süre dayanabilir.Larvaları kısa tombul olup su yüzeyi ile 45 derecelik bir açı ile asılı dururlar.Yaşam siklusları ortalama 10 gündür.

GÜVE ( LAPİDOPTERA:TINEIDEA )
Kelebeğin vücudu ve kanatları homojen olarak parlak altın renginde,kanat açıklığı 13 mm,olgun larva 13 mm dir.Dişi kelebek yumurtalarını gıda ortamına yapıştırarak tutturular.Larvalar kendilerine bir kokon örerek içerisinde beslenirler.Gıda bitince tekrar bir tüp daha örerek orada beslenmeye devam ederler.Bu tüpler elbiselerin yaka altı,dikiş araları,koltuk altı vb. yerlerde bulunur ağların varlığı ile içerisinde güve olduğu anlaşılmaktadır.Larvalar yün,ipek,kürk,deri gibi materyalleri mobilya döşemelerini yiyerek önemli zararlara neden olurlar.Uygun olmayan ortamda kokon içerisinde 8-24 ay dormant halde kalabilirler.Uygun koşullarda larva dönemi 30-35 günde tamamlanır.Pupa dönemi yazın 8-10 gün, kışın 21-28 gün sürer.Isıtılan binalarda yılda 3-4 döl, ısıtılmayanlarda 1 döl verir.

YABAN ARILARI
Yaban arıları ısırmaları ve insanlarda alerjik reaksiyonlara neden olarak zarar verirler.Yaban arıları ağaç dallarında ve fundalıklarda binaların tavan aralarında veya yer altında yuva yaparlar.
Yaban arıları ile mücadelede bu hayvanları çekici yiyeceklerin ve su birikintilerinin ortadan kaldırılması önemlidir.Mekanik olarak tuzaklar içerisine çekici yemler konarak arıların buraya girmesi sağlanır ve girdikleri zaman çıkamazlar.Kimyasal mücadelede yuvaları direk ilaçlanır.İlaçlamanın; yaban arılarının içeride bulunduğu zaman yapılması çok önemlidir.

AKREPLER
Kıskaçları ve uzun kuyrukları ile kolaylıkla tanınabilirler.Akrepler kızdırıldığı zaman zehirli iğnelerini insanlara batırırlar.Akrepler geceleri hareket eder gündüzleri ise taşların altında,ağaç kovuklarında,molozlarda,tavan aralarında ve evlerin alt kısımlarında saklanır.Akrepler böcek,örümcek,kırkayak ve kara tespih böcekleriyle beslenirler.Çoğunlukla karnivordur,pek azı bitki öz suyu ile beslenirler.akreplerin Bazıları bir yıl kadar açlığa dayandıkları tespit edilmiştir.Kurak yerler de ve özellikle sıcak bölgelerde bulunurlar. Akreplerin birçoğu toprakta derinlere iner ve yuva yaparlar. Akreplerin vücutları oransal olarak büyük olmalarına rağmen yassı yapılarından dolayı dar aralıklardan geçebilirler.Akrepler yumurtlamaz, bunun yerine canlı yavrular doğururlar;yavru doğumdan sonra bir süre annenin sırtında taşınır.
Mücadelede saklandıkları alanın yok edilmesi büyük önem taşır.Pestisitlerin akreplerin sakladığı klozetler,boru giriş yerleri,tavan araları,bodrum katları gibi yerler,dışarıda taş yığınları ve odunluklar ilaçlanmalıdır.Ayrıca akrep sokmalarından korunmak için yatarken tavandan düşmelere karşı cibinlik kullanılabilir.Akrepler bahçeli evlerde villalarda da görülür .Akrepler merdivenlerden ve aydınlatma böşlukların dan  en üst daireye bile tırmanabilir,

KARINCALAR
Sosyal yaşayan,yapıları ve görevleri ile farklı sınıflardan topluluk oluştururlar.En kalabalık olan sınıf işçi kısmıdır.İşçilerin eşeysel organları körelmiştir.Besin sağlama, yuva yapma,savunma ve yavru bakımı gibi işlevleri yerine getirirler.Kraliçenin ise eşeysel organları oldukça gelişmiştir.Sadece yumurta bırakırlar.Çiftleşme döneminde kanatlı olmaları ile işçilerden ayrılırlar. Karıncaların bazıları 15-20 yıl yaşamaktadırlar.Erkekler; işçi ve kraliçeden belirgin olarak ince yapılı karınca olmaları ile ayrılır.Kanatlarını atmazlar,karıncalar çiftleşmeden hemen sonra yuvadan uzaklaşan erkekler birkaç gün içerisinde ölürler.Kraliçe ilk yumurtalarını martta bırakmaya başlar ve ilk yumurtadan kanatlı eşeysel bireyler oluşur.karıcalar eylülde yumurta bırakma durur.
Bir çok tür besin depo eder ve özellikle tahıl tanelerini yuvalarına taşırlar.Evlerde istenmeyen görüntüler oluşturdukları için mücadele yapılmalıdır.Mücadelede yuvalarının tahrip edilmesi,kraliçenin bulunması ve elimine edilmesidir.Karıncalar kış süresince görüldükleri takdirde, iç mekanlarda yuva yaptıkları düşünülmelidir.Yazın dış mekanlarda yuva yapmayı tercih ederler.Kimyasal olarak; halk sağlığı alanında kullanılan Sağlık Bakanlığından ruhsatlı insektisitlerin kullanılması tavsiye edilmektedir.

GÜMÜŞ BÖCEĞİ
Vücut 7-10 mm. Erginin üst kısmı gümüş renkte pulcuklarla kaplıdır.Yumurtadan yeni çıkmış yavrular beyaz renktedir.Bir  dişi gümüş böceği 100 kadar yumurta bırakır,hayat devresi bir yılda tamamlanır, gümüş böcek böceklerinin erginleri 2-3 yıl yaşar.Un fabrikaları ve depoları,kütüphane,ev ve kağıt depolarında sık rastlanan böceklerdir. Gümüş böcekleri nemli sıcak ve loş yerleri severler,şekerli ,unlu maddelerle,kağıt ve kağıt ürünleriyle beslenirler.Pamuk,naylon,kitap ciltleri,duvar kağıtları,nişastalı materyallerle beslenirler.
Raflar,dolapların arka kısımları,su borusu geçen yerler,klozet,kapı ve pencere çevresi,kağıt materyal bulunan odalar özellikle ilaçlanmalıdır.

YILANLAR ( REPTILIA )
Genel olarak fare gibi kemiricilerle, küçük sürüngenlerle, kertenkelelerle ve böceklerle beslenirler.Kemiricilerle beslendikleri için yararlıdırlar.Çok hızlı hareket edebilirler ve ağaçlara da tırmanabilirler.Gündüzleri aktiflik gösterirler.Ekim'le Nisan ayı arasında kış uykusuna yatarlar.Haziran ve Temmuz aylarında yumurtlamaya başlayan bu hayvanların dişileri, bir defada 10 kadar yumurta bırakabilirler.
Kuru yerlerde, çalılık ve taşlık alanlarda yaşarlar.Tarlalarda,bahçelerde ve ev yakınlarında görülürler.Bitki örtüsünün seyrek olduğu,kurak yerlerdeki taşlık ve çalılık yerlerde,evlerin yakınında,tavan aralarında yaşarlar.Toprak evlerin çatılarında da görülürler.
Zararlarından fazla bahsetmeye gerek yok.Rahatsız edildiklerinde yada kendilerini korumak için saldırabilirler.Mücadelesinde yaşam alanları yok edilmelidir.

ÖRÜMCEKLER ( ARACHNIDA )
Ev içerisinde köşelerde ve sundurmalarda göz zevkini ağlar örerler,örümcek ağlarının şekilleri türlere göre değişir.Bazı zehirli türler dışında bir zararı yoktur.Latrodectus mactans (Kara dul örümceği) zehirli türdür.Örümcek ağları sürekli temizlenmeli,ayrıca mayıs ayına kadar yapılacak birkaç ilaçlama ile popülasyon önemli ölçüde düşürülebilir.örümcekten kurtulmak için periyodik ilaçlama  yapılması gerekir.

KULAĞA KAÇAN
Genelde nemli ve yağmurlu zamanlarda evlere akın ederler.Bilinenin aksine zararsızdırlar. Kulağa kaçan ev duvarlarındaki çatlak ve yarıklardan,yürüme yolları ve garajdan,etraftaki sarmaşık tipi bitkilerden içeri girmektedir. Kulağa kaçan kurtulmak için ev etrafındaki bitki atıkları,taş yığınları gibi rutubet oluşturacak alanlar imha edilmelidir.

SALYANGOZ
Sularda ve nemli çayırlarda yaşayan, değişik ebat ve şekillerde çok değişik türleri vardır. Kabuklu bir türdür. Gezdikleri yerlere sıvılarını bulaştırır. Bitkileri yiyerek yaşamları sürdürürler. Küçük türleri çoğu kez bahçelerde süs bitkilerini sararak kurumasınasebebiyet verirler.
İnsan barsaklarında yaşayan ve halk arasında barsak kurtları adı verilen ve çok çeşidi olan bu canlıların bazılarına ara konakçılık yaparak insanlara yayılmasında rol oynarlar.
Bahçe ve çimenlik alanlarda özel yem şeklinde hazırlanmış mollusisit grubu ilaçları atmak sureti ile kolayca mücadele etmek mümkündür.

KIRKAYAK     
Genel olarak kırk ayak katlarda,balkonlarda,bodrumlarda,rutubetli ortamlarda,yaprakların altında ve gübrelik alanlarda yaşarlar.Boyları 3 ile 7 cm arasında değişmektedir.Sıcak,nemli ve saklanabilecekleri yerleri tercih ederler. Kırk ayakların Yumurtadan çıktıktan sonra ergin hale gelmeleri 75 -150 gün arasında değişmektedir.

İç ve dış alanlarda yuvaları,yaşam alanları tespit edilmeli ve periyodik olarak ilaçlama yapılmalıdır.

ÇEKİRGE
Boyları 2,5 - 3,5 cm arasında değişen siyah veya kahverengi olan çekirgelerin kalın.köşeli gövdesi ve zıplamasını sağlayan uzun bacakları vardır.Genellikle dış alanlarda yaşayan çekirgeler;beslenme ve sığınma amaçlı olarak iç alanlarada girmektedirler.Işık tarafından çekilebilen çekirgeler; açık camlardan,bina duvarlarındaki çatlak ver deliklerden bina içerisine girerler.Özellikle kirli giysilere beslenme amaçlı zarar verdikleri bilinmektedir.Yaşam alanları; ekili araziler,ağaçlık alanlar,bina yakınlarındaki uzun otlar ve sarmaşık gibi yoğun bitkiler arası , keresteler ve taş yığınlarıdır.

Çekirgelerle mücadelede önemli noktalardan birisi bina yakınlarındaki yaşam alanları yok edilmesi ve ilaçlanmasıdır.

AĞAÇ KURDU
Eski tahta eşyalara,ağaç pencere,kapı,mobilyalara yerleşerek delikler açarak ilerlerler.Büyük toplu iğne başı büyüklüğündeki ağaç kurtları genellikle kahverengidirler.Kemirdikleri ağaçların tozları dökülür ve ölen ağaç kurtları mobilyaların altına düşer.Mobilyaların iç aksamında yuvalanırlar.

Profesyonel haşere kontrol servisimiz özel formülasyonlar kullanılarak yok edebilmektedir.
Profesyonel olmayan haşere kontrol servislerinin kullandığı ilaçlarla ağaç kurdu ve tahta kurdu gibi haşerelerden kurtulmak imkansızdır.

ÇİYAN 
3-10 cm arası büyüklükte 2-8 mm eninde yassı gövdesinde 17 çift anteni bulunan zehirli bir haşeredir.Evlerin loş,nemli ve karanlık bölgelerinde,taşların altında ve karanlık yerlerde yaşarlar.Geceleri böcek ve solucanlar ile beslenirler ve insanlara saldırmazlar.Terlik ve ayakkabı giyerken veya çıplak ayakla dolaşırken sokabilirler.Isırdıkları yerde koyu renkli iki adet iz görülür ve örümcekteki gibi zehirlenme belirtileri görülür.

Isırdıkları yer hemen temizlenmeli gerekirse biraz kanatılmalı ve hemen bir sağlık kurumuna başvurulmalıdır.

EV FARESİ ( Mus musculus )
Çok küçük ev faresi 3 cm civarındadırlar ve fındık faresi olarak ta anılırlar, renkleri genelde gridir,fındık feresi büyük kulakları, küçük gözleri ve burunları vardır.fındık farelerinin  Pislikleri siyah pirinç büyüklüğünde ve ovaldir.fındık faresi Pisliğini etrafa saçar, yuvasını gıda merkezlerine yakın oyuk ve boşluklarda yapar, ev ve iş yerlerine yerleşir daha çok bodrum çatı ve insanın yaşadığı ortamlarda daha çök görülür çok iyi tırmanıcı ve sıçrayıcıdırlar. Çok çabuk ürerler, fındık fareleri gebelikleri 18-21 gün sürer ve her seferinde 5-8 arası yavru yaparlar. Yılda 5-10 döl verir. Çok güçlü koku duyuları vardır. Yetişkin bir ev faresi 0.5 cm delikten geçer ve 4 metre yüksekten atlayabilir.

LAĞIM FARESİ (Rattus nor vegicus)
Ergin lağım faresi kuyruğu hariç 18-25 cm boyunda ve 200-600 gr ağırlığındadır. Küt burunlu, küçük kulak ve gözlere sahip,lağım fareleri kaba tüyleri kahverengi siyah karın bölgesi gri beyaz arası bir renktedir. Lağım fareleri daha çok kanalizasyon sistemi, binaların bodrum ve alt katları ile depolarda, bina dışında ise nehir kenarlarında, yol boyunca toprak altında, çöp yığınları ve beton altında yuva yaparlar. Ergin lağım farelerinin dışkıları iki ucu küt kapsül şeklinde ve 20 mm kadar uzunlukta olabilir. 2-5 ayda ergin hale gelir, bir yıl yaşarlar. Gebelikleri 3 hafta sürer.lağım fareleri Bir keresinde 7-8 yavru doğurur ve yılda 3-6 döl verebilirler. Güçlü koku ve işitme duyularına sahiptirler. 12 mm den büyük aralıktan kolayca geçebilir, 15 metre yükseklikten atlayabilirler. Kemirmeyi severler ve en çok elektrik kablolarını kemirdiği için de sık sık yangınlara sebep olurlar.

ÇATI FARESİ (Rattus rattus )
Ergin çatı faresi, kuyruğu hariç 16-21 cm boyunda ve 80-300 gr ağırlığındadır. Sivri burunu, iri kulak ve gözleri olup, kahverengi veya siyah tüylere sahiptir,çatı fareleri çok iyi tırmanıcıdırlar. Bina içleri ve altında, çatısında, çöp ve odun yığınları içinde yaşarlar. Erginlerin dışkıları lağım faresinin dışkısı gibi fakat sivri uçludur. Çatı fareleri 4 ayda ergin hale gelir ve 12 ay yaşarlar.çatı fareleri Bir keresinde 4-8 yavru doğurur ve yılda 6 döl verebilirler. 12 mm den büyük aralıktan kolayca geçebilirler.
"Fareler Leptospirosis, Selmonella, Brucellosis, Kuduz ve Şap gibi bir çok hastalığı yayarak büyük tehlike teşkil ederler."